konferencja majowa
środa, 06-05-2026
- Ucałowanie ołtarza – o spotkaniu Oblubieńca z Oblubienicą
Maryja jest dla nas wzorem serca całkowicie otwartego na Boże tajemnice i pełnego szacunku dla świętości. To właśnie w Jej domu, w Nazarecie, Jezus wzrastał w bliskości z Ojcem, ucząc nas, jak w codziennym życiu i w modlitwie otwierać serce na Bożą obecność. Dzisiaj chcemy prosić Maryję, aby pomogła nam zrozumieć znaczenie ołtarza jako centrum Eucharystii i nauczyła nas przychodzić do niego z taką samą czcią, uwagą i miłością, z jaką Ona zawsze przyjmowała swojego Syna. Ołtarz jest jednym z najważniejszych miejsc w kościele, do którego zmierza procesja wejścia. Jest on tak ważnym miejscem, że kapłan po przyjściu do ołtarza całuje go, a my za każdym razem, gdy przechodzimy obok ołtarza, z szacunku do niego powinniśmy wykonać głęboki ukłon. Skąd ten szacunek i dlaczego ołtarz jest tak ważnym miejscem w kościele? Ołtarz to kamienny lub drewniany stół w centrum prezbiterium, na którym sprawowana jest liturgia eucharystyczna. Jak mówią dokumenty Kościoła, należy on do najczcigodniejszych miejsc w kościele. Jest nazywany „mensa Domini”, czyli stołem Pana oraz sercem każdego kościoła. Ołtarz ma podwójne znaczenie: jest stołem ofiary i stołem dziękczynienia, z którego spożywamy Boski Pokarm. Popatrzmy na te dwa stoły w kluczu historii zbawienia, która wciąż trwa: za powiedź w Starym Testamencie, wypełnienie zapowiedzi w osobie Jezusa Chrystusa i uobecnienie tego w czasach Kościoła pod postacią sakramentu. Stół ofiary nawiązuje do starotestamentalnych ołtarzy, na których zabijane były zwierzęta na ofiarę dla Boga. My dziś nie mu simy już zabijać zwierząt, ponieważ były one zaledwie zapowiedzią prawdziwej ofiary, jaką złożył na krzyżu za nasze grzechy Jezus Chrystus. Ołtarzem Nowego Przymierza był krzyż, na którym Jezus ofiarował się Ojcu jako doskonała ofiara. Ponieważ każda Msza święta jest mistycznym uobecnieniem tej ofiary Krzyża, w czasach Kościoła ofiara ta dokonuje się na ołtarzu. Mistycznie – oznacza, że Jezus podczas każdej Mszy świętej umiera w sposób duchowy, a więc niewidoczny wprost, ale realny. A uobecnienie oznacza, że spływają na nas dokładnie te same łaski, jakbyśmy byli świadkami tych wydarzeń sprzed dwóch tysięcy lat. Stół dziękczynienia – wskazuje z kolei drugi wymiar Paschy Jezusa, jakim jest uczta. W Starym Testamencie Izraelici, chcąc wyrazić wdzięczność Bogu, świętowali uroczyście tzw. uczty ofiarne. Najbardziej znane święto – Pascha, świętowana na pamiątkę uwolnienia ich z niewoli egipskiej, była zapowiedzią prawdziwej Paschy, która dokonała się podczas Ostatniej Wieczerzy w Wielki Czwartek oraz na krzyżu w Wielki Piątek. Ołtarz reprezentuje więc dwa aspekty tego samego misterium. Jest stołem ofiary i stołem dziękczynienia, z którego przyjmuje my Najświętsze Ciało i Krew Pana Jezusa. Aby to jeszcze bardziej podkreślić, ołtarz nakrywamy białym obrusem. Obrus jest po to, aby przyozdobić stół, z którego się je. Obrus przypomina również całun, w który zawinięte było umęczone ciało Jezusa. Kiedy kapłan całuje ołtarz przez obrus, jest to ucałowanie tajemnicy śmierci Chrystusa, złożenia do grobu i zmartwychwstania, a co za tym idzie – ucałowanie Jego miłości, która doprowadziła Go do tego miejsca. Dokumenty Kościoła uczą nas, że ołtarz jest również znakiem samego Chrystusa, miejscem, na którym dokonują się zbawcze tajemnice i centrum zgromadzenia wiernych. Używając języka poezji, moglibyśmy powiedzieć, że ołtarz jest progiem wieczności – miejscem lub punktem w kościele, w którym najbardziej doczesność łączy się z wiecznością. Sam pocałunek jest gestem starszym od chrześcijaństwa. Jest to niezwykle czuły gest, jedna z najintymniejszych rzeczy, jakie mogą zdarzyć się między ludźmi. Skoro więc Kościół zaczyna Eucharystię od pocałunku, który kapłan w naszym imieniu składa na ołtarzu, przypomina nam to, że wchodzimy z Bogiem w ogromną bliskość. Pokazuje, że Msza święta to nie tylko służba, obowiązek, pobożne działanie, lecz przede wszystkim spotkanie z Ukochanym.
